Auriteq Flow Test & Review

In de afgelopen weken heb ik de Auriteq Flow intensief in mijn studio getest – bij mixsessies, basopnames en bij het produceren van complete tracks in Ableton en Logic. En zonder te overdrijven: Voor mijn workflow was dit de grootste upgrade in jaren. De Flow lost eindelijk een belofte in waar veel MIDI-controllers tot nu toe in gefaald hebben: Hij haalt de computer merkbaar uit het creatieve proces, zonder dat je een compleet nieuw bedieningsconcept hoeft te leren.

Persoonlijk werkte ik lange tijd het liefst met mijn analoge mengpaneel en outboard – gewoon omdat niets kan tippen aan het gevoel van echte knoppen en faders. Dit directe, tastbare werken is voor mij een enorm belangrijk deel van creativiteit. Tegelijkertijd is dat ook het grootste nadeel: Geen recall, geen parallel werk aan meerdere projecten, en automatisering wordt snel een omslachtige live-actie bij de laatste bounce.

Daarom ben ik de laatste tijd steeds vaker volledig 'in the box' gegaan – puur uit praktische overwegingen, niet uit overtuiging.

En precies hier komt de Auriteq Flow in beeld: Hij brengt dat 'analoge' gevoel terug – maar zonder de typische beperkingen. Je krijgt de tastbaarheid, de directheid en het creatieve werken zoals bij hardware, gecombineerd met alle voordelen van de digitale wereld: onmiddellijke recall, flexibel werken tussen projecten en volledige controle over automatisering.

Kort gezegd: De Flow verenigt het beste van beide werelden – en precies dat maakt hem voor mij zo bijzonder.

Ontwerp en bouwkwaliteit

Het eerste dat opvalt wanneer je de Flow uitpakt, is zijn gewicht. Dit is echt geen plastic speelgoed. Hij voelt aan als een serieus stuk studioapparatuur – zo'n apparaat dat je op je bureau zet en daar jarenlang laat staan. De knoppen hebben een aangename weerstand, de toetsen geven een schoon tactiel feedback, en het touchscreen reageert betrouwbaar.

Ik heb al controllers meegemaakt die in de winkel geweldig aanvoelden en na een paar maanden dagelijks gebruik begonnen te wiebelen. Bij de Flow heb ik deze zorg voorlopig niet. De hele constructie geeft de indruk van professioneel gereedschap. De lay-out is compact, maar zeer logisch – zodra je de afzonderlijke secties hebt begrepen, vinden je handen de juiste bedieningselementen bijna vanzelf.

Ook de geïntegreerde USB-hub verdient een vermelding. Twee USB-3 poorten en twee USB-C aansluitingen direct op het apparaat hebben me in het dagelijks leven meteen geholpen. Daar kun je bijvoorbeeld de audio-interface of de harde schijf op aansluiten. Dat klinkt aanvankelijk als een kleinigheid, maar is in de studio extreem praktisch. Wie tegenwoordig niet permanent te weinig USB-poorten heeft, is eerder de uitzondering.

Installatie en eerste indrukken

Ik ben eerlijk: ik had me innerlijk voorbereid op een vervelend installatieproces. Bijna elke controller die ik tot nu toe heb gehad, bracht driverinstallaties, MIDI-mapping, firmware-updates en minstens één moment van „Waarom werkt dit nu niet?“ met zich mee. Bij de Flow was dat anders. Ik heb hem via USB aangesloten, de desktop-app geïnstalleerd, Ableton geopend, en hij was er gewoon. Parameters verschenen op het display, de faders reageerden, de transportbediening werkte.

Geen configuratie. Geen MIDI-leersessie. Geen geploeter in de documentatie om uit te vinden welke CC-nummer bij welke knop hoort.

Ik heb direct een bestaand project geladen – met alle plugins en instrumenten, om alles uit te proberen – en de parameters van alle plugins waren al gemapt en beschikbaar op het touchscreen. Ik veegde door de parameterpagina's van Serum, zonder de muis ook maar één keer aan te raken. Op dat moment was het voor mij duidelijk waar het bij deze controller echt om gaat.

Plugin-besturing: Hier speelt de Flow zijn sterke punten uit

Precies deze functie heeft me overtuigd, en daarom wil ik hier iets dieper op ingaan. Voor mij is dit het punt waarop de Flow echt opvalt.

Elke DAW-controller die ik eerder heb gebruikt, had een van de twee problemen: ofwel werkte de besturing alleen echt goed met de DAW-eigen plugins, of je moest elke afzonderlijke third-party plugin moeizaam met de hand mappen. De Flow doet geen van beide. Hij herkent parameters automatisch – of het nu Serum, FabFilter, Valhalla, Soundtoys of Kontakt is.

Je opent een plugin, de parameters verschijnen op het touchscreen, en de fysieke knoppen komen precies overeen met wat er op het scherm wordt weergegeven. Bovendien tonen de virtuele knoppen op het touchscreen nog de huidige positie van deze parameters. Ik hoef dus helemaal niet naar mijn scherm te kijken om de plugin te besturen.

Het touchscreen maakt het bovendien mogelijk om tussen meerdere parameterpagina's te wisselen. Hierdoor ben je niet beperkt tot acht knoppen en daarmee tot acht waarden tegelijk. Een complexe synth zoals Serum brengt tientallen relevante parameters met zich mee, logisch verdeeld over meerdere pagina's. Je veegt, draait, veegt verder. Het voelt bijna alsof elke plugin zijn eigen, speciaal daarvoor gebouwde hardware-interface heeft.

Echt spannend wordt het bij het eigen mappen. Als je de vooraf geconfigureerde mappings niet leuk vindt, kun je heel eenvoudig parameters opnieuw mappen: MAP 2 seconden ingedrukt houden, de gewenste knop kiezen, de parameter in de plugin bewegen, klaar. Deze mapping blijft opgeslagen – over sessies en projecten heen. Mijn standaardtoewijzing voor FabFilter Pro-Q was in misschien dertig seconden ingesteld, en sindsdien hoefde ik me er niet meer mee bezig te houden.

Vorige week werkte ik aan een baszware track en sprong ik voortdurend tussen verschillende verzadigingsinstellingen in de Decapitator en de diepten in de Pro-Q 3. Met de muis betekent dat normaal gesproken: plugin-venster wisselen, focus verliezen, je eigen flow onderbreken. Met de Flow lagen de belangrijkste parameters van beide plugins tegelijkertijd onder mijn vingers. Ik kon beslissingen op gehoor en in realtime nemen, zonder naar het scherm te hoeven staren.

Plugins, effecten en presets laden

Een andere bottleneck in het dagelijks leven, die ik eerder bijna als vanzelfsprekend beschouwde, is het laden van plugins en effecten. Normaal gesproken klik je op het kanaal, zoek je de insert-slot (afhankelijk van de DAW), open je menu's of mappen, vind je de juiste plugin, laad je deze en navigeer je daarna nog naar het gewenste preset waarmee je wilt beginnen. Met de Flow is dat gereduceerd tot een druk op de knop. Effecten, instrumenten en presets zijn in mappen op het apparaat georganiseerd: scrollen, selecteren, laden, klaar.

Hoeveel dat in het dagelijks leven uitmaakt, merkte ik tijdens een vocal-sessie. Een zanger stond in de cabine, en ik wilde snel nog een De-Esser en een andere reverb in de monitoring-keten zetten. In plaats van door menu's te klikken terwijl aan de andere kant van het glas werd gewacht, had ik beide effecten in enkele seconden geladen.

Bijzonder sterk is ook het opslaan en oproepen van complete plugin-ketens. Ik heb een vocal-keten die in bijna elke sessie mijn uitgangspunt is – een bepaalde Auto-Tune, compressor, EQ, De-Esser en saturatie met instellingen die ik over maanden heb verfijnd. Met de Flow heb ik deze hele keten eenmaal opgeslagen en kan ik deze nu in elk project onmiddellijk weer laden. Een druk op de knop, en de complete keten is er.

Mixing: Precisie die je echt hoort

Ik geef toe: bij de mixfuncties was ik aanvankelijk sceptisch. Ik heb al met gemotoriseerde fader-controllers gewerkt, en hoewel die er indrukwekkend uitzien, voelde de resolutie vaak als een compromis. Je wilt een halve dB corrigeren, en de fader springt in zichtbare stappen. Bij de Flow was ik positief verrast. Volume, panning en sends laten zich opvallend gelijkmatig en precies regelen – in een fijnheid die ik van typische MIDI-controllers zo niet ken.

De Acht-Track-Mixer-scène geeft directe toegang tot acht kanalen tegelijk, inclusief niveaumeters in realtime op het display.

Ook bij het pannen is er voor mij veel veranderd. Een stereopunt met een fysieke knop zetten, voelt gewoon beter aan dan met de muis aan een klein puntje op het scherm te trekken. Dat klinkt banaal, maar leidt ertoe dat je anders beslist. Ik heb gemerkt dat ik bewuster en creatiever met de stereobreedte omga, gewoon omdat experimenteren makkelijker is.

De send-besturing is net zo overtuigend. Reverb- en delay-sends voor meerdere sporen instellen, balans tussen wet en dry aanpassen – dat alles kan direct op de controller worden gedaan, zonder dat je in de mixerweergave van de DAW eerst de juiste kleine knop moet zoeken.

Metering: Serieus te nemen gereedschap

Met dit punt had ik eerlijk gezegd niet gerekend. Ik had eenvoudige niveaumeters verwacht, misschien een piekwaarde. In plaats daarvan krijg je een complete metering-suite: VU-meters voor tracking en uitgebreide LUFS-metering met geïntegreerde luidheid, kortetermijnluidheid, luidheidsbereik en dynamiekweergaven. Dit alles werkt via een meegeleverd VST/AU-plugin, dat in de DAW in het masterkanaal draait en de gegevens naar het display van de Flow stuurt.

Voor iedereen die wil masteren of hun producties op zijn minst netjes op luidheidsdoelen van streamingplatforms wil brengen, is dit een serieus nuttige functie. Belangrijk voor mij is: Dit is geen gimmick en geen vereenvoudigde beginnersweergave. Dit is dezelfde metering-standaard die ook in de omroepsector en bij professioneel masteren wordt gebruikt. Het direct in de hardware geïntegreerd hebben, in realtime en permanent zichtbaar, is een echt workflow-voordeel.

Opname en Self-Recording

Als bassist neem ik mezelf regelmatig op. En het constante probleem bij self-recording is de weg naar de computer. Je stelt de microfoon of het instrument in, gaat terug naar de computer, schakelt het spoor in, drukt op Record, gaat weer in positie en merkt dan dat de pre-roll nog niet klopt. Of het ingangsniveau is te hoog. Of het startpunt klopt niet. Elke take betekent weer een gang naar het scherm.

De Flow neemt precies dit wrijvingsverlies uit het proces. Ik kan sporen inschakelen, opnames starten en stoppen, niveaus controleren en naar punch-in-punten navigeren – allemaal direct op de controller. Ik heb voor een sessie mijn bas opgezet, de Flow binnen handbereik geplaatst en twaalf takes opgenomen zonder ook maar één keer op te staan. Daarbij kon ik mijn ingangsniveaus op de niveau-indicatoren zien, de monitoring aanpassen en markeringen plaatsen voor plekken die ik later nog eens wilde beluisteren.

Voor iedereen die zichzelf opneemt – of het nu gitaar, bas, zang of iets anders is – kan alleen dat al een sterk argument voor de controller zijn. De tijdsbesparing is reëel, maar belangrijker is iets anders: Je blijft in de creatieve staat. Je onderbreekt niet constant de concentratie om door de kamer te lopen en iets aan te klikken. Je speelt, neemt op, luistert terug en gaat verder.

Tijdlijnnavigatie en sessiebeheer

Ook de transport- en navigatiefuncties zijn doordacht. Playhead-besturing, in- en uitzoomen in de tijdlijn, tussen markeringen springen of gericht naar bepaalde plekken navigeren – dat alles is aanwezig en reageert zonder merkbare vertraging.

Bijzonder nuttig vond ik de markernavigatie bij arrangement-sessies. Ik heb markeringen voor intro, couplet, refrein, bridge en outro geplaatst en kon dan direct vanuit de Flow tussen deze punten springen terwijl ik naar het arrangement luisterde. In combinatie met de mixerbediening kon ik binnen enkele seconden naar het refrein springen, het zangniveau aanpassen, teruggaan naar het couplet en vergelijken – allemaal zonder de muis op te pakken.

Ook de zoom-besturing klinkt in eerste instantie als een klein detail, maar maakt in het dagelijks leven een groot verschil. Snel inzoomen op een transiënt, weer uitzoomen naar de hele songstructuur – met een fysieke regelaar gaat dat voor mij sneller en gerichter dan met een trackpad of scrollwiel.

Sneltoetsen en macro's

Buiten de pure DAW-besturing werkt de Flow ook als een universele macro-controller. Elke toetsenbord-sneltoets kan op een fysieke knop worden geplaatst, en in de desktop-app kan dat via drag & drop worden geconfigureerd. Ik heb macro's gemaakt voor taken die ik constant nodig heb – zoals schakelen tussen referentietrack en mix, favoriete plugin-mappen openen, schakelen tussen monitoruitgangen of zelfs mijn microfoon dempen in gesprekken.

Daardoor blijft de Flow ook nuttig als er geen DAW open is. Ik gebruik hem inmiddels ook voor sneltoetsen in Premiere Pro en Photoshop en in enkele browsergebaseerde tools. Dat is geen kernfunctie, maar een echte bonus die de praktische waarde van de hardware buiten muziekproductie uitbreidt.

DAW-compatibiliteit

Ik werk voornamelijk in Ableton Live, maar heb de Flow bewust ook in Logic Pro en een beetje in FL Studio getest om de verschillen te zien. De native integratie met alle drie de DAW's lijkt daadwerkelijk consistent en niet zoals bij veel andere controllers, die weliswaar „meerdere DAW's“ ondersteunen, maar duidelijk voor precies één daarvan zijn ontwikkeld.

Voor wie is dit?

Als je volledig tevreden bent met muis en toetsenbord en je niet geremd voelt in je workflow, zie je de meerwaarde mogelijk niet meteen.

Maar als je, zoals ik, ooit het gevoel hebt gehad dat je DAW tussen jou en de muziek staat, dan is de Flow een serieuze optie. Hij is voor producenten die weer meer met de handen willen werken. Voor engineers die betrouwbare metering willen zonder hun scherm met extra vensters te overladen. Voor muzikanten die zichzelf opnemen en niet constant naar de computer willen lopen. En voor iedereen die ooit een goed idee heeft verloren omdat ze op het verkeerde moment in menu's en subvensters bleven hangen.

Conclusie

Uit mijn perspectief overtreft de Auriteq Flow elke DAW-controller die ik tot nu toe heb gebruikt – en dat waren er over de jaren heen nogal wat. Hij levert alles wat je van een hoogwaardige control surface verwacht: faders, regelaars, transportbesturing en mixen. Tegelijkertijd brengt hij een kwaliteit bij plugin-integratie, professioneel metering en workflow-optimalisatie die ik in deze vorm in deze categorie nog niet heb meegemaakt.

Het meest verrast was ik niet door een enkel kenmerk, maar door het totale effect. Na een week met de Flow voelde de terugkeer naar puur muiswerk ineens langzaam en verbazingwekkend losgekoppeld aan. De tactiele, directe benadering bespaart niet alleen tijd – hij verandert ook hoe je beslissingen neemt. Je luistert nauwkeuriger, klikt minder en blijft langer in de creatieve zone.

„De beste studioapparatuur is die welke op een gegeven moment verdwijnt: Je denkt niet meer na over het gereedschap, maar alleen nog over de muziek. Precies dat bereikt de Auriteq Flow.“

Als je je productie-setup serieus neemt en een van de krachtigste DAW-controllers op de markt zoekt, dan moet je de Flow eens nader bekijken. Het complete functieoverzicht en de bestelmogelijkheid vind je hier:

Link naar het product